Yabancı bir mahkeme kararının Türkiye’de icra edilebilmesi için yetkili Türk mahkemesinden tenfiz kararı alınır (MÖHUK md. 50/1). Tenfiz dilekçesinin ekleri arasında çeviri, en çok yanlış anlaşılan kalemdir. Bu sayfa çevirinin hangi belgeleri kapsadığını ve onayın iki ayrı katmanını anlatır; tenfiz şartlarının değerlendirilmesi hukuki görüş gerektirir ve burada yapılmaz.
Kanunun istediği set
MÖHUK md. 53/1 dilekçeye iki belge ister: yabancı mahkeme ilamının o ülke makamlarınca usulen onanmış aslı ya da ilamı veren yargı organınca onanmış örneği ile onanmış tercümesi, ve ilamın kesinleştiğini gösteren, o ülke makamlarınca usulen onanmış yazı ya da belge ile onun onanmış tercümesi. Kesinleşme ayrı bir belgeyse onun da ayrı bir tercümesi gerekir.
Birinci katman: aslın onayı
İlamın aslı ya da örneği, kararı veren ülkenin makamlarınca usulen onanmış olmalıdır. Bu onay, belgenin kendisine ilişkindir ve çoğu ülke için apostil ya da konsolosluk onayıyla sağlanır. Çevirmen bu onayı sağlamaz; onay şerhini de çevirir, çünkü şerh belgenin parçasıdır.
İkinci katman: tercümenin onayı
Kanunun kullandığı ifade “onanmış tercüme”dir; 5718 sayılı Kanun tercümeyi kimin onaylayacağını saymaz. Türkiye’de bir çeviriyi resmî olarak onaylamanın mevzuatta düzenlenen genel yolu noterlik çevirme işlemidir (Noterlik Kanunu md. 103). Aslın onayı, tercümenin onayının yerini tutmaz; iki katman ayrı ayrı bulunmalıdır.
Fotokopiden çeviri
Türkiye Noterler Birliğinin birleştirilmiş genelgesi, fotokopi ya da fakstan çeviriye izin veren Bakanlık görüşünü aktarırken MÖHUK md. 53/a’yı açıkça ayrık tutar. Kanun ilamın onanmış aslını ya da onanmış örneğini ve onun tercümesini istediği için tenfiz dosyasında çeviri, onanmış belgenin kendisinden yapılır.
İki yönlü çeviri
Tenfiz dilekçesine karşı tarafın sayısı kadar örnek eklenir ve dilekçe duruşma günüyle birlikte karşı tarafa tebliğ edilir (md. 52, 55/1). Karşı taraf yurt dışındaysa bu kez Türkçe dilekçe ve davetiye yabancı dile çevrilir. Bir tenfiz dosyası böylece iki yönlü çeviri doğurabilir: ilamın Türkçeye, dilekçenin karşı tarafın ülkesinin diline.
Tanıma aynı seti ister
Yabancı kararın kesin hüküm ya da kesin delil olarak kabulü, yani tanıma, tenfiz şartlarının tespitine bağlıdır ve aynı belge setini ister (md. 58/1); tanımada karşılıklılık şartı aranmaz. Tenfiz asliye mahkemesinden istenir; karşı tarafın Türkiye’de yerleşim yeri ya da sakin olduğu yer yoksa Ankara, İstanbul ya da İzmir mahkemelerinden birinden istenebilir (md. 51). Tenfiz kararı yabancı ilamın altına yazılır ve hâkim tarafından mühürlenip imzalanır (md. 56). Acte Tercüme bu dosyalarda ilamı, kesinleşme belgesini ve üzerlerindeki şerhleri eksiksiz çevirir; dosyanın hukuki yönü avukatın işidir.